گروه خبري : اخبار عمومی
تاريخ انتشار : -
كد :2

قاچاق کالا و تاثیر مخرب آن بر اقتصاد کشور

ﻗﺎﭼﺎق، ﭘﺪﯾﺪه ﺷﻮم و ﻣﺨﺮﺑﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺪﻣﺎت ﻓﺮاواﻧﯽ ﺑﺮ ﭘﯿﮑﺮ اﻗﺘﺼﺎد ﻣﻠﯽ ﮐﺸﻮر وارد و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ اﻗﺘﺼﺎد رﺳﻤﯽ و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ و ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎی ﮐﺸﻮر ﻣﺎ را ﺗﺤﺖ اﻟﺸﻌﺎع ﻗﺮار داده و دﭼﺎر اﺧﺘﻼل ﻧﻤﻮده ﻟﺬا در اﯾﻦ راﺳﺘﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻮﻟﯿﺪ داﺧﻠﯽ و اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﯿﮑﺎری و ﮐﺎﻫﺶ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاری ﻣﻮﻟﺪ و ﺗﻘﻠﯿﻞ ﮐﺎرآﻓﺮﯾﻨﯽ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮐﺎﻫﺶ درآﻣﺪﻫﺎی ﻋﻤﻮﻣﯽ دوﻟﺖ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺘﻪ ﻣﻌﻬﺬا ﻋﻮاﻣﻞ اﻗﺘﺼﺎدی و ﻏﯿﺮ اﻗﺘﺼﺎدی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ در ﭘﺪﯾﺪه ﺑﺮوز ﻗﺎﭼﺎق ﮐﺎﻻ و ارز ﻧﻘﺶ داﺷﺘﻪ.

قاچاق کالا
قاچاق علاوه بر کاهش سرمایه‌گذاری مولد در مسیر سرمایه‌گذاری هم انحراف ایجاد می‎کند. در واقع، قاچاق، فرصت‌های سرمایه‌گذاری برای اشتغال مولد و مؤثر در رشد تولید ناخالص داخلی را از بین می برد.  قاچاق کالا یک عنوان با بار معنایی منفی برای فعالیت‌های متنوعی است که هم‌اکنون به منزله یک واقعیت، اقتصاد و جامعه ایرانی را درگیر کرده است. این پدیده به دلایل مختلف، از جمله پایین بودن خطر فعالیت، به‌طور گسترده‌ای در اقتصاد ایران رواج پیدا کرده و آثاری ناخوشایند را به‌جای گذاشته است.
ابعاد منفی قاچاق کالا را می‎توان از زوایای متفاوتی بررسی کرد؛ قاچاق کالا از بُعد سیاسی، یک نقطه منفی در کشورها تلقی می‌گردد و از بعد اجتماعی نیز باعث بر هم خوردن تعادل اجتماعی و درآمدی در میان اقشار جامعه می‌شود و به‌وجودآورنده یک طبقه ثروتمند و درعین‌حال منفور در جامعه است. از بعد اقتصادی نیز قاچاق کالا ضربه‌های سنگینی به اقتصاد جامعه وارد می‎کند.

قاچاق کالا به‌شکل غیرمستقیم می‌تواند بر سرمایه‎گذاری ملی کشور تأثیر منفی داشته باشد. با ورود کالاهای قاچاق (با قیمت پایین)، تولید ملی ضربه می‌خورد و تقاضا برای محصولات تولید داخل کاهش می‌یابد و به‌دنبال خود، کاهش سودآوری و نهایتاً کاهش سرمایه‎گذاری را در بخش تولید داخلی موجب می‎گردد. کاهش سرمایه‌گذاری نیز باعث کاهش اشتغال می‌شود و نرخ بیکاری را افزایش خواهد داد. با افزایش بیکاری بر بحران‌های اجتماعی و تبعات ناشی از آن نیز افزوده خواهد شد، در نهایت می‌توان گفت با افزایش قاچاق کالا بحران‌های اجتماعی افزایش می‌یابد و در نهایت امنیت ملی به خطر می‌افتد.

اصولاً هدف و انگیزه اصلی قاچاق، سودآوری است و این هدف تمامی ‎اصول اخلاقی، ملی و مذهبی را برای افراد قاچاقچی تحت شعاع خود قرار می‌دهد؛ از طرف دیگر، قاچاق کالا یکی از بهترین راه‌های ورود ابزارهای تهاجم فرهنگی به داخل کشور است. از این راه، نسل جوان جامعه هدف قرار می‌گیرد و ارزش‎ها و آداب و سنن و مذهب آن‎ها مورد تهاجم واقع می‌شود. همچنین قاچاق کالا در برخی موارد می‎تواند با ایجاد بیماری‎های فراگیر در میان مردم، بهداشت جامعه را تهدید کند.
تاثیر قاچاق بر بیکاری
همه کشورها از بزرگ تا کوچک، کالاهایی را وارد می کنند؛ چرا که یا تکنولوژی تولید آن را ندارند ، یا مواد اولیه آن را و یا اینکه به هر دلیلی تولید آن کالا سودی برایشان ندارد. بزرگترین واردکننده های دنیا کشورهایی مثل چین، ژاپن و آمریکا هستند، اما در عین حال این کشورها خود از بزرگترین صادرکننده های جهان نیز به شمار می آیند.
واردات کالا همیشه هم خوب نیست و می تواند مشکلاتی را برای بخش های مختلف اقتصادی ایجاد نماید. لذا دولت ها برای واردات کالاها شرایط و محدودیت هایی قرار می دهند تا بتوانند آثار منفی واردات را کنترل کنند. به عنوان مثال با گرفتن عوارض گمرکی برای کالاهایی که مشابه داخلی دارند و یا ممنوع کردن واردات برخی کالاها، تلاش می کنند تا با ایجاد فضایی بهتر برای تولید کنندگان داخلی، اشتغال بیشتری ایجاد کنند و درآمدی هم برای دولت به دست بیاورند.
ولی سودجویان به جای اینکه به طور قانونی برای وارد کردن کالاها تعرفه های گمرکی را پرداخت کنند با ترفندهای غیر قانونی وبه صورت  مخفیانه کالای مورد نظر را وارد  می کنند .این امر موجب می شود بدون پرداخت عوارض و مالیت های دولتی که در چرخه اقتصاد کشور تاثیر بسزایی دارد کالای خود را در بازار با سود های گزاف کنند .
در کشور ایران سالیانه حدود 70 میلیارد دلار برای واردات کالا، ارز از کشور خارج می شود که 22 میلیارد دلار آن به صورت قاچاق هست و این یعنی یک سوم واردات کشور. از این میزان نیز تنها 3 درصد آن کشف و ضبط می شود و این در حالیست که 24 دستگاه و اداره کار مقابله با قاچاق کالا را بر عهده دارند.
گفته می شود به ازای هر 10 هزار دلار قاچاق کالا، یک فرصت شغلی از بین می رود و این در کشور ایران یعنی از بین رفتن 2 میلیون فرصت شغلی. در حالیکه ما تقریبا 5/2 میلیون نفر بیکار در کشور داریم، با خرید هر کالای قاچاق در واقع به بیکار شدن جوانان خودمان دامن می زنیم.
درست است که دولت و این همه دستگاه باید تلاش و بهره وری خودشان را بیشتر نمایند و جلوی قاچاق کالا را بگیرند؛ اما نباید سهم خودمان را در رویگردانی از کالاهای قاچاق و خرید و حمایت از کالاهای ایرانی را نباید فراموش کنیم.